Hasta Çocuklar Bildirgesi
1988 Mayıs ayında Hollanda’da gerçekleşen I.European Association for children in Hospital konferansında ilan edilmiş, 2001
yılında Brüksel’deki 7. Konferansında düzenlenmiştir.
Çocuklar, ancak gereksinim duydukları tıbbi tedavi, evlerinde ya da gündüz kliniklerinde yapılamadığında hastaneye alınmalıdır.
Hastanede yatan çocuklar ebeveynlerini ya da diğer yakınlarını her zaman yanlarında bulundurma hakkına sahiptir.
1) Çocuk hastaneye yatırılırken, ebeveynine çocuğuyla birlikte kalabileceği bildirilmeli, çocuğun yanında kalabilmeleri için yardım
edilmeli ve cesaretlendirilmelidir.
2) Ebeveyn bunun için ek ücret ödememeli, maaş kesintisine uğratılmamalıdır.
3) Ebeveyn çocuğun bakımına katılabilmek için ‘temel bakım’ ve ‘klinik rutini’ hakkında bilgilendirilmeli ve aktif katılım için teşvik
edilmelidir.
1) Tıpkı ebeveynleri gibi çocuklarda, yaşları ve kavrayışları paralelinde bilgilendirilme hakkına sahiptir.
2) Bedensel ve ruhsal sıkıntılarını giderecek her türlü yöntem uygulanmalıdır.
1) Çocuklar ve ebeveynleri, sağlık durumlarını ilgilendiren her karara katılma hakkına sahiptir.
2) Her çocuk, gereksiz tıbbi tedavi ve muayenelerden korunma hakkına sahiptir.
1) Çocuklar, gelişimleri gereği aynı gereksinimlere sahip diğer çocuklara birlikte bakılma hakkına sahiptir.
2) Çocuklar erişkin ünitelerinde yatırılmamalıdır.
Çocuklar, yaşlarına ve durumlarına uygun; oynamak, dinlemek ve eğitim almak için kapsamlı olanakları olan bir çevrede bulunma
hakkına sahiptir. Çevre, çocukların gereksinimlerine uyan bir şekilde düzenlenmeli ve uygun personele sahip olmalıdır.
Çocuklar, eğitimleri ve empati yetenekleri çocukların bedensel, ruhsal ve gelişimsel gereksinimlerine, ailelerinin gereksinimlerine
yanıt verebilecek görevliler tarafından bakım görme hakkına sahiptir.
Hasta çocuğa kesintisiz bakım, olabildiğince küçük bir ekip tarafından verilmelidir.
Çocuklara duygu ve anlayışla yaklaşılmalı, mahremiyetlerine her zaman saygı gösterilmelidir.